Testimonis
Un cop finalitzada la sessió de fotos, els nois es van animar a explicar el seu viatge fins a Mataró. Amb el cor ple de records i enyorança de la seva terra van deixar que gravés els seus testimonis
Sabia que arribaria el moment de preguntar-los per la seva història, tenia por que pogués ser incòmode, per això vaig intentar que fos en un moment de confiança, al cap d'uns dies, quan ja ens coneguéssim més.
Per sort va ser un moment molt agradable, els nois es van mostrar amb moltes ganes d'explicar i el que em va sorprendre, és que entre ells s'escoltaven activament. Es va crear un ambient molt còmode i de tant en tant reien, però alguna llàgrima no es va poder resistir en algun moment, sobretot en paraules d'agraïment cap als educadors i educadores.
PATHE SALL
Pues bueno, yo entrar en barco aquí, durante 13 meses. España, Tenerife. Estuve en Tenerife 1 mes, para llegar directamente aquí a Barcelona. Después viví en Manresa 6 meses, después yo vine aquí, Mataró. ¿DE DÓNDE VIENES, DE QUÉ PAÍS? Senegal, estuve diez días en el mar. ¿Por qué VINISTE A AQUÍ? Todos mis amigos están aquí, España, después yo me gusta vivir aquí, España. Después trabajar también para ganar dinero. ¿ALGUNA VEZ EN LA CALLE TE HAN DICHO ALGO, O TE HAS SENTIDO INCÓMODO? No porque yo en la calle nunca tengo problemas, ¿por qué? Yo creo que tengo educación, no hablar, hay gente diferente siempre, no tengo muchos problemas por la calle, nunca.

KEMO
KANAGIE
"Mr. Arròs amb cacauet"
Buenos días, cómo están todos, soy (Arròs amb cacauet) soy de Gambia, estar España ahora un año y medio, un año ahora, un año. En Canarias…, dos meses en Canarias, después de Canarias Barcelona, con barco, vine con patera, ocho días, tres comer, solo tres días, cinco días, no comer, no beber, nada. Mucho cansancio. Yo estar Barcelona aquí, Policía, septiembre, 24 de septiembre en Policía. Emm.. Yo no tengo familia aquí y amigo y amiga también (tampoco). Estar aquí para buscar la vida, estudiar también, ayudar a mi madre, mi hermana también. ¿POR QUÉ VINISTE A AQUÍ? ¿Y NO A OTRO SITIO? Eee… Me gusta aquí, me gusta Mataró, me gusta España también, sí. ¿A TU ALGUNA VEZ TE HAN DICHO ALGUNA COSA O HAS VISTO…? En la calle? SI EN LA CALLE, no solo, palomas, me gustan las palomas (riu) Plaça Catalunya esas me gustan, me gustan mucho las palomas, mucho, siempre Plaça Cataluña y por la Barceloneta, todos, caminar… ¿ALGUNA VEZ POR SER EXTRANJERO TE HAN DICHO ALGUNA COSA? no entiendo (aclaració de la educadora) ¿ALGÚN DÍA TE HAS ENCONTRADO CON UNA PERSONA MALA Y TE HAN DICHO…? Sí, si un día, una persona, ¿quieres robar mi móvil? Pero no hay problema, no otro problema, solo hablar con él, déjalo mi móvil, por favor. He hablado con otros chicos para arreglar y ya está. Ellos querían robar mi móvil. ¿QUIERES EXPLICAR ALGUNA COSA MÁS? No, me gusta el piso aquí, me gusta siempre hacer bromas bromas, si no hago bromas me enfado, yo me enfado, eh!, sisisi, el problema no aquí en mi cabeza, yo pensar mucho, si yo pensar mucho mucho, mal. ¿TAMBIÉN HE VISTO QUE TE GUSTA COCINAR NO? Sí, si, me gusta mucho cocinar, comer, cocinar, todos. El monstruo del cacahuete, (riuen tots)
MALAM TURE
Hola soy Malam, vine de Guinea Bissau, Senegal, de Senegal a Mauritània i desde Mauritania a Canarias, patera, 10 días agua, dos días comida ya está (de difícil transcripció fonética), sólo beber con agua salada. (de difícil transcripció fonética) En Canarias estaba en un hotel, dos meses, tres meses, fui para Sevilla, un mes y yo coger un tren para Barcelona, estaba en Barcelona, dormir en la calle, sabes? Porque no tener familia, no tener nada. Yo buscar policía, ya sabes, yo vi un policía hablar con él, no tengo dormir, no tengo familia aquí, no papel, ¿sabes? El coger y llevarme a un centro de menores en Manresa.
He estado en Manresa dos meses, tres meses, en un piso de menores también como aquí. Estar aquí, no tener ningún papel, no tener nada, los educadores/educadoras hablaron con mi, tranquilo, no te preocupes poder tener documentos, estaba preocupado, como conseguir papeles?, no tenía ningún documento de Guinea Bissau, nada.
Los educadores/educadoras cada día estaban conmigo tranquilos, no pasa nada, vas a tener papel. Los educadores para mi todo es bueno, por la tarde, por las noches, por la mañana, todo está bueno (bien) porque cada día los educadores vienen para trabajar para hablar conmigo tranquilos. Yo estoy tranquilo, no hacer nada, no meterme en problemas, sabes?
(s’emocionen i riuen els que estan a l’habitació amb nosaltres) Y CON CUANTOS AÑOS VINISTE AQUÍ? Hace un año que estoy aquí en España.
KEMO: yo llevo con él solo un mes.
Y AHORA QUÉ HACES, HACES GIMNASIO? Si (riu) voy a la playa
EDUCADORA: dormir, dormir mucho
(riuen tots)


Yo soy Silamaka, soy de Mali.
Yo venir con patera a España, Canarias, un mes a Canarias, luego de Canarias a Barcelona. Collblanc Barcelona, dos meses allí, luego venir al centro de Arenys. En el Centro de Arenys, un año y 4 meses allí, venir al piso de Mataró aquí. Ahora aquí dos meses, de aquí poco ya 3 meses. Yo problema si, yo no tengo problemas, solo si, yo gustar broma, ( de difícil transcripció fonética) yo gustar broma mucho. En la calle no tener problema. A la calle yo no salir mucho, si tú me ves saliendo, yo voy a la playa, o jugar fútbol, solo esto, yo no salir, a la noche no. No me gusta salir a la noche. Ahora yo pensar en muchas cosas, no quiero salir a la noche mucho.
España, ahora dos, falta poco, septiembre que viene ya hace dos años a España, si, dos años a España tranquilo.
Ahora yo, la vida está fácil para mí, yo pensar ahora papeles, luego trabajo dinero importante, para mi dinero. Buscar dinero, yo ahora pensar trabajo. ¿Y POR QUÉ TE FUISTE DE MALI? Bueno Mali, yo no tenía vida normal, yo… vivía con mi familia todos juntos, nosotros trabajamos en el campo, luego del campo no hay trabajo trabajo. Del campo la comida, nosotros, sí solo esto. Luego del campo no trabajo, solo arreglar casas. Yo pensaba ir a Mauritania tener trabajo, dos años de trabajo de (de difícil traducció fonética) Luego yo venir a España. En España no tener nadie, familia aquí, la vida es normal. Los hombres pensar, si tu familia no está allí estar mejor un poco. (de difícil traducció fonética)
Sin tu familia, tu obligatorio, entrar en patera, barco, venir a España, sin tu familia, aquí tu venir avión o cosas así. De Canarias a Barcelona yo venir en avión, sisi, yo venir avión con la fundación, si, para mí eso. ¿Y DE QUÉ QUIERES TRABAJAR? Yo si, yo querer trabajar de mecánico de coches, de pintura de coches, electricidad, solo eso. Ahora yo pensar en eso, me gusta esta vida. Mi problema, yo tener problema, yo gustar broma (de dificil transcripció fonética) yo gustar broma mucho, aquí piso tranquilo, si aquí, yo entrar allí como quiera, ese chico también viene aquí como quiera, broma todos, aquí piso con familia tranquilo, nadie problema. CON KEMO HACEIS BROMA NO? “Ese chico es tonto” (broma) (riuen tots) ese chico comer mucho cacahuete (riuen tots).
SILAMAKA SISSAKO


El meu testimoni

Agafo el tren a Cardedeu i arribo a l'estació de Granollers Centre (10 min), camino fins a l'estació de bussos (10 min), agafo el bus e13 per anar a Mataró (20 min) i baixo a l'última parada. Camino fins al CFP (10 min) o fins al pis, que està a uns 10 minuts del CFP.
I torno a fer el mateix camí de tornada. (50 min)

12/08/2022
Tenia por, tenia por de no poder entrar mai en aquell pis tutelat, com dels que parlava la gent. Un dia em vaig trobar davant el portal al carrer Pascual Madoz 28-30, la porta era oberta i la gent del carrer em mirava. S'escoltaven converses dintre, vaig entrar i vaig intentar esbrinar quin pis era rebuscant per les bústies fins que vaig trobar l'Hàbitat 5 i 6, era allà.
Vaig pujar les escales, ho mirava tot, les parets, les escales, les portes, la gent … Fins que vaig arribar al 2n pis. Hi havia dues portes obertes, però no s'escoltava res. Vaig picar i va sortir la Sanae, l'educadora. Em va convidar a entrar i allà estaven el Kemo, el Pathe, Malam, Silamaka i la Malaw. Estava molt nerviosa, només els havia vist a les oficines del CFP el dia de la presentació, però ara estava a casa seva, al seu menjador. Hi havia un suro amb horaris, alguna norma i els dibuixos del Kemo de Sant Jordi.
Vaig estar tot l'estiu recollint càmeres perquè poguessin fer fotos, era l'hora de donar-s'hi i no van voler, no les volien trencar, preferien fer-ho amb el mòbil, no volien trencar les càmeres que els hi estava deixant, no ho entenia, eren unes càmeres senzilles. Allà em vaig adonar de la cura que tenien amb tot, amb les persones, amb els objectes… quan els hi preguntava si havien entès les activitats em deien que si perquè no em sentís malament, després m'adonava que no havien entès res.
13/09/22
Avui he arribat puntual al pis, però la Sanae no estava així que m'he esperat a baix. El Kemo estava estenent la roba i m'ha vist asseguda a la vorera. M'ha cridat i m'ha dit que pugés i esperes a la Sanae a dalt, que no em quedes allà a baix asseguda. Me l'he mirat sobtada i he pujat estranyada.
En arribar m'he trobat que hi havia tres nois nous, feia poc que havien arribat als pisos, però tots tres en veure'm m'han preguntat com estava i com em deia. És tan diferent. Viuen cadascú al seu ritme, el Kemo és el que porta més temps, ell que sap com funciona tot, té un paper de pare juntament amb el Pathe, animaven al Silamaka a fer les activitats quan li feia vergonya escriure, però després reien tots.